Nagels en chemotherapie

Nagels worden gevormd door levende stamcellen en omdat deze zich snel delen, zijn ze bijzonder gevoelig voor chemotherapie. Als gevolg daarvan komt ontsierende nagelschade vaak voor, vooral na behandelingen met taxanen bij mannen met prostaatkanker en vrouwen met borstkanker.

Het type en de ernst van de schade variëren, maar de meeste intraveneuze chemotherapieën kunnen ribbels in de nagels veroorzaken die overeenkomen met de timing van chemotherapiekuren, bekend als ‘Beau-lijnen’. Ernstigere nagelschade door chemotherapie leidt tot verkleuring, broze nagels, acute paronychia (ontsteking/infectie rond de nagel), onycholyse (loslaten van de nagel) en soms zelfs volledig verlies van de nagel.

Deze schade is vaak cosmetisch storend en draagt bij aan zorgen over het lichaamsbeeld tijdens chemotherapie.

Ernstigere gevolgen zijn onder andere pijn, die dagelijkse activiteiten kan beperken, en secundaire infecties. Dit is vooral zorgwekkend wanneer patiënten ook neutropenisch zijn (laag aantal witte bloedcellen), omdat de nagels dan een bron kunnen vormen van meer wijdverspreide infectie.

Naast het doden van snel delende nagelstamcellen wordt gedacht dat de schade ook het gevolg is van de anti-angiogene (remming van bloedvatvorming) en ontstekingsbevorderende eigenschappen van chemotherapie. Bij stoten of trauma kunnen nagels loslaten van het nagelbed, wat pijn en secundaire bacteriële en schimmelinfecties kan veroorzaken en de schade aanzienlijk kan verergeren.